Ophanging Lagers

Motorfietssuspensie uitgelegd: de terminologie ontrafeld

Voor veel motorrijders blijft de werking van de suspensie van een motorfiets een groot mysterie. Hoewel het makkelijk te zien is dat de op- en neergaande beweging wordt veroorzaakt door de veer, begrijpen de meeste motorrijders niet wat er zich vanbinnen afspeelt en wat nu echt het verschil maakt tussen een goede en een minder goede suspensie. Het is niet alleen belangrijk om meer te weten over deze essentiële onderdelen, maar het helpt je op de lange termijn ook om een betere en comfortabelere motorrijder te worden.

Hoe werkt motorfietssuspensie?

Zowel de schokdempers van een motorfiets als het suspensiegedeelte van de voorvork kunnen worden onderverdeeld in twee hoofdonderdelen. De eenvoudige taak van de veren is om de belasting te dragen en de impact van hobbels en andere oneffenheden in de weg te absorberen. De taak van de demper is om de energie af te voeren die ontstaat wanneer de veer wordt ingedrukt en vervolgens weer uitrekt, meestal compressie en rebound genoemd. De ideale suspensie is er een waarbij je zelden doorslaat, maar die niet te hard aanvoelt. Het gaat er ook om hoe goed de suspensie je band op het asfalt houdt, zodat je zoveel mogelijk grip hebt.

Veren

De veer bestaat meestal uit gewonden staal en wordt bepaald door zijn veerkarakteristiek. De veerkarakteristiek is de kracht die nodig is om de veer in te drukken, gemeten in pond per inch. Er is bijvoorbeeld 100 lbs nodig om een veer met een veerkarakteristiek van 100 lbs/inch in te drukken. Voor elke inch compressie is 100 lbs kracht nodig. Er zou dus 200 lbs nodig zijn om deze veer 2 inch samen te drukken. Dat wordt een lineaire veer genoemd. Progressive veren zorgen ervoor dat één veer verschillende veerkarakteristieken heeft. Als de initiële veerkarakteristiek bijvoorbeeld 100 lbs is voor de eerste inch, dan kan de tweede inch een extra 120 lbs vereisen. En de derde inch kan dan 150 pond vereisen. Dankzij deze Progressive veer kan de veer zowel kleine hobbels als grote klappen opvangen zonder door te slaan.

Schokdempers

Nu je motorfiets een hobbel heeft "genomen", heeft de ingedrukte veer de energie van de klap opgeslagen. Zonder demper zou die energie vrijkomen in een stortvloed van reboundkracht, waardoor de veer verder uitzet dan zijn statische lengte en de cyclus zich herhaalt totdat de energie is verbruikt, met ongecontroleerd stuiteren als gevolg. Met alleen een veer zou je motor over de weg blijven stuiteren. De oplossing is het gebruik van een demper. De werking van de veer wordt overgebracht op de olie en afgevoerd als warmte.

Veervoorspanning

Veervoorspanning is de meest verkeerd begrepen term binnen de suspensie. Veervoorspanning is de compressie van de veer terwijl het suspensieonderdeel volledig is uitgerekt. Denk aan een van de motor verwijderde schokdemper. Die is volledig uitgerekt en gewichtloos, maar een schroefring drukt de veer een paar millimeter in. Dat is voorspanning. Voorspanning drukt de veer in om de belasting te verhogen die nodig is om de beweging van de suspensie te laten beginnen. Het verandert ook de kracht die nodig is om het suspensieonderdeel te laten doorslaan. De veerkarakteristiek verandert er niet door.

Sag

Schokdempers werken in beide richtingen. Als alle gevaren op de weg hobbels waren, zouden schokdempers alleen met compressie te maken hebben. Helaas vereisen kuilen en andere gaten in de weg dat een schokdemper direct in de andere richting uitrekt, wat rebound is. Met andere woorden, een schokdemper moet klaar zijn om direct samen te drukken of direct uit te rekken om te voorkomen dat de motorrijder een schok krijgt. Dus, hoe ga je daarmee om?

Sag schiet te hulp!

Sag is het punt waarop een schokdemper enigszins inzakt onder het gewicht van de motor en de motorrijder voordat hij aan het werk moet. De meeste schokdempers hebben verstellers voor de voorspanning om de sag aan te passen. Free sag is hoeveel de motor "inzakt" onder zijn eigen gewicht. Free sag wordt gemeten vanaf het midden van de achteras tot een willekeurige positie boven de as, bijvoorbeeld een spatbordbeugel. Terwijl de motor van de standaard is, houdt een helper de motor rechtop. Door de achterkant stevig op te tillen, dus de motor zo ver mogelijk op te tillen aan het spatbord of rekje, worden de schokdempers ontlast en kan de free sag worden gemeten.

Rider sag wordt gemeten met de motorrijder op de motor, met alle uitrusting aan, en een helper of twee die de motor ondersteunen. Het midden van de achteras wordt opnieuw gemeten tot dezelfde positie. Het verschil tussen de twee metingen is je uiteindelijke sag. Over het algemeen moet de sag ongeveer 1/3 van de totale veerweg van je motor zijn. Dus als je motor een veerweg van 12 inch heeft, dan moet je rider sag 4 inch zijn (4 x 3 = 12). Maar dit hangt af van het gebruik, extra bagage en de voorkeur van de motorrijder. Raadpleeg je handleiding voor de exacte sag-metingen.